ŻYWIENIE PTAKÓW

   Wiele problemów, takich jak zły stan zdrowia, słaba płodność i wylęgowość oraz skrócona długość życia, może być związanych ze złym odżywianiem. Nieprawidłowe odżywianie może spowodować podatność ptaka na wiele chorób i skutkować ogólnie słabą wydajnością i brakiem witalności. Termin „niewłaściwe odżywianie” nie zawsze oznacza niedożywienie. Może również odnosić się do nadmiernego odżywiania. Zezwolenie każdemu zwierzęciu na spożywanie większej ilości pokarmu niż faktycznie potrzebuje może być równie złe i spowodować tyle samo problemów dla właściciela, co niedobory wynikające z niedożywienia. 
 

ZALECENIA ŻYWIENIOWE

Klucie i pierzenie

Pisklę po wykluciu po upływie 2-3 (zagniazdowniki)  1-2 (gniazdowniki) dni potrzebują wysoki poziom energii i białka do fazy wzrostu. 

Kiedy budują się pióra, pojawia się ogromne zapotrzebowanie na białko, ponieważ pióra są wykonane z keratyny, białka (stanowią jedną dziesiątą wagi ptaka). Ponadto w ciągu pierwszych 2 lat życia nastąpi kilka zmian piór, ponieważ młode upierzenie puchowe zostanie zastąpione upierzeniem dorosłym. Młode ptaki mają również znacznie większe zapotrzebowanie na wapń i witaminę D 3 do rozwoju kości.

Szacuje się, że minimalne zapotrzebowanie energetyczne młodych ptaków jest pięciokrotnie większe niż w przypadku dorosłych.

W zależności od gatunku, młode pisklęta prawie podwajają swoją wagę w ciągu 48 godzin (astryldy w ciągu 24h) i wymagają białka na poziomie 15–20%, w przeciwieństwie do zapotrzebowania dorosłego na białko wynoszącego 10–14% .

Hodowla

Przed rozpoczęciem procesu składania jaj w podawanym pokarmie powinna znaleźć się zwiększona zawartość białka, zwłaszcza metioniny i cystyny (aminokwasy zawierające siarkę) oraz lizyny. Ponadto, konieczne jest umiarkowane zwiększenie ilości oferowanego wapnia i witaminy D 3. Pomaga to nie tylko w zapewnieniu prawidłowego zwapnienia skorupek jaj i rozwijającego się zarodka, ale także zapobiega wiązaniu się jaj u ptaków. Dzieje się tak, gdy słabe zapasy wapnia prowadzą do niskiego poziomu wapnia we krwi, osłabienia, niedowładu mięśni macicy, zatrzymania jaj, śmierci. Wapno w postaci sepii, skorupek jaj powinno być podawane codziennie, nie tylko krótko przed sezonem lęgowym. 

Inne związki, które powinny być dostarczane powyżej wspomnianego wcześniej minimalnego dziennego zapotrzebowania, pomagające w produkcji jaj, obejmują witaminy A, B 12 , ryboflawinę i minerał cynk. Ponadto są przydatne dla poprawy szybkości wylęgu, zwiększenia poziomu witamin z grupy B biotyny, kwasu foliowego, kwasu pantotenowego, ryboflawiny (B 2 ) i pirydoksyny (B 6 ), a także witaminy E, żelaza, miedzi, cynku i manganu powyżej minimalnego dziennego zapotrzebowania.

Konieczne jest, aby opiekun zwracał szczególną uwagę na ilość i jakość podawanego pożywienia. Chociaż wiele ludzi twierdzi, że mieszanki nasion zawierają dzienne zapotrzebowanie na większość witamin i minerałów, większość z nich jest niewystarczająca, a niektóre sformułowane diety zawierają więcej niż wymagane ilości. Właściciele ptaków powinni być świadomi konsekwencji zarówno nadmiernej, jak i niedostatecznej suplementacji i uważać na wszelkie oznaki niedoboru lub toksyczności.

BIAŁKA

Białka w organizmie są nieustannie wytwarzane i rozkładane. Kiedy brakuje energii, zwierzę musi zużywać aminokwasy jako energię. Aminokwasy mają znacznie ważniejsze zadanie do wykonania u zwierząt niż ich wykorzystanie jako energii. Dlatego zawsze konieczne jest posiadanie odpowiedniej ilości kalorii z węglowodanów i tłuszczu, które można wykorzystać jako energię.
Zazwyczaj białka roślinne mają niedobór aminokwasów metioniny i lizyny w odniesieniu do zapotrzebowania na aminokwasy Twojego ptaka. Nie należy też przesadzać z ilością podawanych pokarmów zawartych w białko.
Ptaki często karmione są zbyt dużą ilością białka są narażone na problemy z wątrobą i nerkami. Ilość i rodzaj różnią się w zależności od aktywności i wieku ptaka. Bardziej aktywne ptaki, które mają powierzchnie do lotu, ptaki karmiące młode, przygotowujące się do lęgów oraz ptaki rosnące potrzebują więcej białka niż przeciętny ptak w klatce. Starsze ptaki lub ptaki z niektórymi chorobami metabolicznymi, takimi jak choroba wątroby i nerek, potrzebują mniej białka. Ważna jest również jakość białka. Chociaż wiele nasion zawiera przyzwoite ilości białka, jakość nie jest tak dobra, chyba że ptak zjada wszystkie rodzaje nasion w mieszance w odpowiednich proporcjach.Nasiona są również bardzo bogate w tłuszcz, a większość ptaków woli ich smak od innych pokarmów, co może prowadzić do otyłości, a także niedoborów. Aminokwasy i białka są potrzebne do tworzenia piór, kości, mięśni, enzymów i hormonów.
Brak białka i aminokwasów prowadzi do słabego wzrostu i ostatecznie śmierci ptaka.

źródła białek :

jaja

Rodzaje pokarmów zwierzęcych zawierających białka :

PINKA

MĄCZNIK młynarek

HERMETIA illucens

DREWNOJAD

BARCIAK

ŚWIERSZCZE

SZARAŃCZE

Owady są doskonałym źródłem 
potas, magnezu i często wapnia.

WITAMINY

Witaminy są istotną częścią zapotrzebowania żywieniowego ptaków.

Związki te są zgrupowane razem, chociaż mają bardzo różny charakter, a wszystkie zwierzęta wymagają ich różnej liczby. Są podzielone na:

  • Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach A, D, E i K.
  • Witaminy rozpuszczalne w wodzie, takie jak kompleks witamin z grupy B i witamina C.

Witaminy rozpuszczalne w wodzie są potrzebne głównie do prawidłowego metabolizmu energetycznego organizmu, chociaż coraz bardziej zdajemy sobie sprawę, że odgrywają one również rolę w metabolizmie białek. Ważne witaminy z grupy rozpuszczalnych w wodzie są następujące; 

  • Witamina C (kwas askorbinowy),
  • pirydoksyna (B6),
  • tiamina (B1),
  • ryboflawina (B2),
  • biotyna,
  • kwas pantotenowy,
  • kwas foliowy,
  • niacyna,
  • witamina B12
  • cholina.

Poza witaminą B12 ptaki nie są w stanie magazynować w swoim organizmie żadnych witamin rozpuszczalnych w wodzie, dlatego codziennie potrzebują wszystkich witamin rozpuszczalnych w wodzie w swojej diecie. 

Witamina C jest wyjątkiem, ponieważ większość gatunków jest w stanie samodzielnie ją syntetyzować. Kiedy pasza zawiera nadmiar witamin rozpuszczalnych w wodzie, są one wydalane z moczem. Z tego powodu ważne jest, aby ptaki codziennie otrzymywały prawidłowy poziom tych witamin.

Witamina A

  Witamina A jest odpowiedzialna za wzrost i rozwój, produkcję hormonów, pracę układu odpornościowego, tworzenie się błon nabłonkowych, naczyniowych i śluzowych. Odpowiada również za dobre widzenie i odpowiada za żółto-czerwoną pigmentację.

Witamina A jest potrzebna do wielu funkcji, z których najbardziej znanym jest utrzymanie wrażliwego na światło barwnika w siatkówce oka. Jest również ważna w procesie wymiany komórek nabłonka i keratynizacji. Jest niezbędna do wzrostu kości, do prawidłowego funkcjonowania gruczołów wydzielniczych, takich jak nadnercza, oraz do normalnych funkcji rozrodczych. Kolorowe upierzenie, szczególnie czerwone i żółte, pochodzi z pigmentów beta-karotenu. Dlatego ptaki, takie jak kanarki z czerwonym czynnikiem, będą bledsze, jeśli będą karmione dietą ubogą w ten prekursor witaminy. Ponieważ jest rozpuszczalna w tłuszczach, witamina A może być magazynowana w organizmie, głównie w wątrobie. 

papryczki chili

zielona papryka

liście szpinaku

marchew

liście mniszka lekarskiego

brokuły

zielona fasola

słodkie ziemniaki

mango

morele

papaja

jarmuż

pestki dyni

liście rzepy

endywia

dynia

Witamina D

Witamina D występuje w przyrodzie w dwóch głównych formach. 

Witamina D2 występuje głównie w źródłach roślinnych. Większość nasion, szczególnie tych dojrzewających na słońcu, zawiera duże ilości witaminy D2. 

Witamina D3 znajduje się tylko w produktach pochodzenia zwierzęcego, takich jak jaja, mleko, masło, owady, wątroba i tran. Niektórych hodowców stosuje suplementy oleju z wątroby dorsza, które są doskonałym źródłem zarówno witaminy A, jak i witaminy D3, ale należy zachować ostrożność, aby uniknąć jełczenia przy kontakcie z powietrzem. Witaminę D3 można również podawać w postaci proszku. Niektórzy hodowcy dodają sproszkowaną witaminę D3 do zmiażdżonego jajka na twardo lub innego miękkiego pokarmu, który ptaki będą chętnie jeść. 

Ponieważ nadmiar witaminy D jest magazynowany w organizmie, możliwe jest przedawkowanie. 

 

 

Tak jak my, ptaki otrzymują witaminę D ze słońca. Jednak jeśli ptaki domowe są trzymane w domu przez większość czasu, może prowadzić u nich do niedoboru.  Ptaki wystawione na bezpośrednie działanie promieni słonecznych przez co najmniej godzinę dziennie powinny być w stanie wytworzyć wystarczającą ilość witaminy D przez skórę. Dlatego zaleca się wyprowadzanie ptaków w klatkach na zewnątrz w ciepłe, słoneczne dni, pod warunkiem, że jest wystarczająco dużo cienia, aby ptak mógł się tam przenieść, gdy zrobi się zbyt ciepło. Niektórzy  wychodzą z założenia, że wystawienie ptaków na działanie promieni słonecznych poprzez umieszczenie ich przy oknie wystarczy. Ale okna blokują promieniowanie UV. 

Witamina D pomaga w wchłanianiu wapnia, którego ptaki potrzebują do produkcji jaj, tworzenia kości i regulacji aktywności neurologicznej (mózgu). 

 

Jednym ze źródeł witaminy D 3 jest niefiltrowane specjalistyczne oświetlenie, które wytwarza światło ultrafioletowe. Jednak należy zrozumieć kilka rzeczy na ten temat.

Po pierwsze, tak zwane światło „o pełnym spektrum” nie zawsze wytwarza światło ultrafioletowe. „Pełne spektrum” nie jest terminem naukowym, jest to termin marketingowy; stąd producenci mogą zdefiniować to tak, jak chcą. Z drugiej strony „ultrafiolet” (UV) to termin naukowy. Zatem światło UV wytwarza całe spektrum promieni świetlnych, ale światło o pełnym spektrum może nie wytwarzać promieni UV. Więc sprawdź etykietę i kupuj tylko światło, które określa, że ​​wytwarza promienie UV. W zależności od długości fali istnieją dwie formy światła ultrafioletowego (UV). Występuje w UVA i UVB, a twoja ptak potrzebuje głównie UVB.

Po drugie, kluczowa jest również koncepcja „niefiltrowanego”. Światło UV nie przenika do ciał stałych, takich jak plastik lub szkło (z wyjątkiem przypadków specjalnie wyprodukowanych akryli, które są bardzo drogie). Więc twój ptak nie odniesie korzyści z siedzenia przy oknie w słoneczny dzień. Zamiast tego, aby skorzystać z pełnego spektrum światła, tak jak czyni to natura, ptak musi być na zewnątrz w słońcu. Ale wielu z nas nie żyje w klimatach, które pozwalają na przebywanie na zewnątrz przez cały rok, więc oświetlenie wewnętrzne jest konieczne. Ponadto światło o pełnym spektrum musi znajdować się w stosunkowo niewielkiej odległości od ptaka, przy czym większość z nich wymaga maksymalnej odległości około 45 cm (18 cali). Z oczywistych powodów żarówka i jej oprawa MUSZĄ BYĆ zabezpieczone w taki sposób, aby ptak nie mógł dosięgnąć ani oprawy, ani przewodów. Żarówki UV należy również często wymieniać – co 6-12 miesięcy. 

Witamina E

Witamina E należy do grupy witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Jest to mieszanina kilku pokrewnych związków wytwarzanych przez rośliny, znanych jako tokoferole . Witamina E współdziała z innymi składnikami odżywczymi i ma daleko idący wpływ na cały proces metabolizmu. Witamina E pomaga zachować integralność błon komórkowych w całym organizmie. Błony otaczające komórki składają się z wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, które są łatwo niszczone przez utlenianie. Utlenianie wytwarza wolne rodniki, wysoce reaktywne fragmenty cząsteczek, które niszczą inne cząsteczki, gdy wchodzą z nimi w kontakt. Będąc rozpuszczalną w tłuszczach, witamina E gromadzi się w błonach komórkowych i złogach tłuszczu w organizmie. Witamina E działa razem z innymi przeciwutleniaczami, takimi jak pierwiastek śladowy selen, witamina C i niektóre aminokwasy, chroniąc organizm przed niekorzystnym wpływem wolnych rodników i tlenu cząsteczkowego. Poprawia również reakcję ptaków na stres i jest również wymagana dla prawidłowego wzrostu u młodych ptaków i płodności u dorosłych.  Jest też niezbędna do prawidłowego trawienia tłuszczów wielonienasyconych. Do utrzymania odporności organizmu potrzebna jest również odpowiednia ilość witaminy E. Źródłem witaminy E są z kiełki pszenicy, migdały, kiełki lucerny, orzechy laskowe, orzechy ziemne, masło orzechowe i produkty pełnoziarniste. Niedobory witaminy E są rzadko obserwowane u ptaków na diecie opartej na nasionach.

kiełki pszenicy

migdały

kiełki lucerny

orzechy laskowe

orzechy ziemne

Witamina K

Ponieważ witamina K jest wytwarzana przez bakterie normalnie obecne w jelitach, bardzo trudno jest uzyskać prawdziwy niedobór, chociaż wchłanianie będzie zmniejszone, gdy zmniejsza się trawienie / wchłanianie tłuszczów, jak np. W chorobach dróg żółciowych lub trzustki.

Spożycie związków pochodzących z warfaryny i kumaryny (takich jak te występujące w roślinach, takich jak słodka koniczyna) może zwiększyć zapotrzebowanie na czynniki krzepnięcia. Niedobór powoduje krwotoki wewnętrzne i zewnętrzne.

jabłka

liście szpinaku

Witaminy B

Witaminy z grupy B są niezbędne dla integralności układu odpornościowego. Odpowiednie poziomy zarówno kompleksu B, jak i witaminy E poprawiają odpowiedź organizmu na patogeny. Wykazano, że witaminy z grupy B łagodzą niektóre przypadki objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Witaminy z grupy B nie mogą być magazynowane w organizmie i muszą być codziennie uzupełniane.

B1 (tiamina)

Tiamina występuje powszechnie w tkankach roślin i zwierząt. Jest potrzebna dla zdrowia układu nerwowego, funkcji mięśni, trawienia i metabolizmu węglowodanów.

Poważny niedobór tiaminy może prowadzić do chorób układu nerwowego i pokarmowego, mózgu, mięśni i serca. 

Hipowitaminoza B1 jest rzadkością, ponieważ nasiona i ziarna na ogół zawierają wystarczającą ilość tiaminy.

B2 (ryboflamina)

Witamina B2 wspomaga produkcję energii poprzez wspomaganie metabolizmu tłuszczów, węglowodanów i białek. Jest również potrzebny do tworzenia czerwonych krwinek, oddychania, produkcji przeciwciał oraz do regulacji wzrostu i rozmnażania. Jest niezbędny dla zdrowej skóry, paznokci, wzrostu i ogólnego stanu zdrowia, w tym regulacji czynności tarczycy. Występuje w zbożach i zielonych liściach roślin.

B3 (niacyna)

Niacyna występuje powszechnie w wielu pokarmach, ale forma występująca w roślinach jest mało dostępna dla ptaków. Może zmniejszać ryzyko zaćmy, choroby zwyrodnieniowej stawów, cukrzycy i miażdżycy

B5 (kwas pantotenowy)

Witamina B5 znajduje się w mięsie, lucernie, roztworach ryb, mączce z orzeszków ziemnych, melasie, grzybach, ryżu, otrębach pszennych, warzywach, ziarnach zbóż, roślinach strączkowych, jajach i drożdżach. Jest przeciwutleniaczem i obniża poziom cholesterolu.

B6 (pirydoksyna)

Witamina B6 bierze udział w metabolizmie aminokwasów i rozkładzie białek, tłuszczów i węglowodanów.

B7 (biotyna)

Odpowiada za reakcje metaboliczne, tworzenie enzymów i metabolizm dwutlenku węgla. Prawdziwe niedobory są rzadkie z powodu produkcji bakterii w jelitach. znajduje się w mięsie, żółtkach jaj, orzechach, fasoli i rybach. Pomaga w leczeniu chorób skóry, chorób serca, zaburzeń neurologicznych i gojenia się ran.

B9 (kwas foliowy)

Kwas foliowy jest potrzebny do wytworzenia kwasu moczowego, produktu odpadowego metabolizmu białek u ptaków. Dlatego u niektórych osób karmionych dietą bardzo wysokobiałkową może wystąpić względny niedobór kwasu foliowego. 

B12 (kobalamina)

Ważna dla procesów metabolicznych i tworzenia białek, kwasów nukleinowych, węglowodanów i tłuszczu.

Witamina C

Istnieje tylko kilka dzikich ptaków, które mają bezpośrednie zapotrzebowanie na witaminę C. Należą do nich Bilbil czerwonoplamy Pycnonotus cafer i Pardwa mszarna Lagopus lagopus , a także Konura słoneczna Aratinga solstitialis. Ptaki na ogół nie potrzebują witaminy C w swojej diecie, ponieważ w wątrobie może ona być wytwarzana z glukozy.

Witamina C jest potrzebna do tworzenia włókien elastycznych i tkanki łącznej i jest doskonałym przeciwutleniaczem, podobnym do witaminy E. Niedobór prowadzi do szkorbutu, w którym dochodzi do złego gojenia się ran, wzmożonego krwawienia z powodu kruchości ścian naczyń włosowatych i osłabienia kości. Ptaki w stresie wymagają zwiększonych ilości witaminy C. 

Witamina C zwiększa również wchłanianie z jelit niektórych minerałów, takich jak żelazo. Stanowi zagrożenie dla miękkojadów z rodziny majn i tukany, ponieważ ptaki te są podatne na uszkodzenia wątroby spowodowane nadmiernym spożyciem żelaza. 

zielona papryka

brokuły

brokuły

cytrusy

pomidory

MINERAŁY

 

Istnieją dwie główne grupy minerałów:

  • Makro-minerały
  • Mikro-minerały

Makro-minerały (takie jak wapń i fosfor) są obecne w organizmie w dużych ilościach. Mikro-minerały lub pierwiastki śladowe (takie jak mangan, żelazo i kobalt) są niezbędne do normalnego funkcjonowania organizmu, ale są potrzebne w znacznie mniejszych ilościach.

Minerały są potrzebne organizmowi do budowy kości, produkcji hormonów i regulacji bicia serca. Niektóre minerały, chociaż ważne, są powszechne w większości pokarmów i rzadko występują niedobory.

Wapń

Obniżony poziom prowadzi do nadpobudliwości, śmierci. Może się tak zdarzyć, nawet jeśli ogólne zapasy wapnia w organizmie są prawidłowe.

Poziom wapnia w organizmie kontroluje witamina D 3 , parathormon i kalcytonina, które działają przeciwstawnie. Szczególnie ważny jest stosunek wapnia do fosforu – gdy jeden rośnie, drugi maleje i odwrotnie. W pożywieniu dla ptaków rosnących pożądany jest stosunek wapnia do fosforu 2: 1, a dla dorosłych 1,5: 1. Jednak w okresach wysokiego składowania jaj, aby nadążyć za uwalnianiem wapnia do skorupek, może być potrzebny stosunek 10: 1. Znany problem niedoboru występuje u wielu ptaków karmionych dietą pełnoziarnistą z powodu braku wapnia w takiej diecie i obecności fitynianów (związków zawierających fosfor), które wiążą wapń w jelitach i uniemożliwiają jego wchłanianie. Nadmiar wapnia w diecie (> 1%) ogranicza jednak zużycie białek, tłuszczów, fosforu, manganu, cynku, żelaza i jodu, a w połączeniu z wysokim poziomem witaminy D 3 może prowadzić do zwapnienia struktur tkanek miękkich.

Fosfor

Wykorzystywany jest do magazynowania energii jako trifosforan adenozyny (ATP) oraz jako część struktury błon komórkowych. Poziomy fosforu są kontrolowane w organizmie, podobnie jak w przypadku wapnia, przy czym oba są w równej i przeciwnej równowadze. Wtórna nadczynność przytarczyc w wyniku odżywiania może wystąpić, gdy zawartość fosforu w diecie przekracza poziom wapnia, co może prowadzić do postępującej demineralizacji kości i uszkodzenia nerek z powodu wysokiego stężenia parathormonu we krwi.

Wysoka zawartość fosforu w diecie, szczególnie w postaci fitynianów, zmniejszy ilość wapnia, który może zostać wchłonięty z jelit, ponieważ tworzy on kompleksy z obecnym tam wapniem. Może to stanowić duży problem u ptaków w klatkach, które głównie zjadają nasiona, ponieważ zboża zawierają dużo fosforu i mało wapnia. 

Magnez

Jest potrzebny do tworzenia kości, zdrowia serca, metabolizmu węglowodanów i aktywacji wielu enzymów.. Jednak jest również niezbędny do przenoszenia fosforu w tworzeniu ATP i błon komórkowych w tkankach miękkich, takich jak wątroba. Większość magnezu jest wchłaniana w jelicie cienkim i ma na nią wpływ duże ilości wapnia w diecie, co zmniejsza wchłanianie magnezu. 

Sód

Reguluje równowagę kwasowo-zasadową organizmu oraz potencjał osmotyczny. Wraz z potasem odpowiada za sygnały i impulsy nerwowe.

Potas

Reguluje równowagę kwasowo-zasadową organizmu oraz potencjał osmotyczny. Wraz z potasem odpowiada za sygnały i impulsy nerwowe.

Selen

Selen i witamina E działają synergistycznie jako przeciwutleniacze, wpływając na poziom całej krwi. Selen jest potrzebny do wzrostu, sukcesu reprodukcyjnego i do produkcji hormonów tarczycy. 

Żelazo

Żelazo jest potrzebne do produkcji hemoglobiny i wielu enzymów oraz do prawidłowej pigmentacji piór. Przenosi tlen z płuc do reszty ciała. Występuje w owocach, warzywach, produktach pełnoziarnistych, chudym mięsie, rybach, fasoli, jajach, orzechach. Ptaki potrzebują bardzo mało żelaza.

Mangan

Mangan jest niezbędny do prawidłowego tworzenia się kości i skorupek jaj, wzrostu i rozmnażania. Występuje w orzechach, roślinach strączkowych, nasionach, herbacie, produktach pełnoziarnistych i zielonych warzywach liściastych.

Miedź

Miedź jest potrzebna do syntezy hemu (związku żelaza) i zdrowych naczyń krwionośnych, kości i tkanki łącznej. Jest ważnym składnikiem wielu enzymów. Jest przechowywany w kościach i potrzeba bardzo niewiele.

Jod

Jod jest stosowany w leczeniu przerostu tarczycy (powiększenie tarczycy lub wole).  Niedobór jest wynikiem niedostatecznej produkcji tyroksyny przez tarczycę. 

WĘGLOWODANY I POZIOM GLUKOZY

Węglowodany są szybkim źródłem energii dla ptaków, ponieważ są łatwo przekształcane w tłuszcze w wątrobie; jednak, gdy stanowią główną część diety, siedzące ptaki mają tendencję do rozwoju lipidozy wątrobowej. Ptaki te powinny być na diecie wysokoenergetycznej, zawierającej dekstrozę oraz różnorodne świeże owoce i warzywa. Te łatwo przyswajalne węglowodany są potrzebne, ponieważ choroby wątroby zmniejszają wchłanianie i magazynowanie witamin A i D oraz hamują syntezę witaminy C. Dieta powinna być uboga w białko i wolna od wysokotłuszczowej żywności, takiej jak słonecznik, krokosz barwierski i orzechy . Pokarmy białkowe powinny mieć wysoką wartość biologiczną, takie jak jajka gotowane na twardo. 

 

 

Glukagon jest głównym dyrektorem metabolizmu węglowodanów u ptaków. Małe ptaki towarzyszące mogą zapaść się z powodu hipoglikemii (niskiego poziomu cukru we krwi), jeśli są pozbawione pożywienia nawet na krótki okres. Hipoglikemia jest wynikiem złego odżywiania i ustępuje poprzez przejście na dietę wysokoenergetyczną, wysokobiałkową i glukozową. Nadmiar glukagonu we krwi prowadzi do ptasiej cukrzycy.

KWASY TŁUSZCZOWE

Niezbędne kwasy tłuszczowe są potrzebne ludziom i zwierzętom dla optymalnego zdrowia, ale organizm nie może ich syntetyzować. Są potrzebne do tworzenia komórek i błon, regulowania funkcji komórek i wspomagania mediacji w zapaleniu.

Lipidy dostarczają energii i niezbędnych kwasów tłuszczowych, są prekursorami wielu hormonów i ułatwiają przyswajanie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.

Istnieje kilka kwasów tłuszczowych N-3 i N-6 Omega, które mają właściwości przeciwzapalne, stabilizujące lipidy, przeciwnowotworowe i chroniące nerki. Mają również właściwości przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe, aby odpierać patogeny. Kwasy tłuszczowe Omega są wielonienasycone i bogate w kwas linolowy, kwas tłuszczowy Omega-6. Nasiona lnu są ważnym, stabilnym źródłem kwasów tłuszczowych, ponieważ są bogate w kwas linolowy.Ptaki nie mogą wytwarzać kwasów Omega-3 i 6; muszą spożywać je ze swojej diety lub suplementacji. 

RODZAJE NASION DLA KONKRETNYCH PTAKÓW

Rekomendowane przez hodowców

DROBNA EGZOTYKA

KANARKI

ŁUSZCZAKI

CZYŻE

MAŁE PAPUGI

ŚREDNIE PAPUGI

DUŻE PAPUGI

Orzechy

Migdały, orzechy włoskie, orzechy brazylijskie i orzechy laskowe są przydatne dla większych papug, ale należy uważać na uzależnienie od orzeszków ziemnych i zatrucie toksynami. Orzechy są bogate w kalorie.

Owoce

 Jabłko, gruszkę, melon, mango, papaję, granat, guawę, morelę, brzoskwinię, nektarynę, pomarańcze i banany. Winogronami i kiwi należy karmić oszczędnie ze względu na ich wysoką zawartość cukru, który może powodować biegunkę. Pomarańcze powinny być również podawane tylko w niewielkich ilościach, ponieważ ich nadmiar może powodować rozstrój żołądka i nie należy ich podawać tukanom i ptakom mielonym ze względu na wysoką zawartość witaminy C i ułatwienie wchłaniania żelaza.

Warzywa

Brokuły, rukiew wodna i rukola są dobrym źródłem witaminy A i wapnia. Inne dobre warzywa to burak, jarmuż, papryka słodka, marchew, buraki, groszek, fasola mung (szczególnie kiełkująca), kalafior, pomidor i kukurydza cukrowa.

Kiełki

  • Skiełkowane nasiona są bardziej odżywcze, ponieważ zawierają dużo białka roślinnego,  są bogatym źródłem witamin C, E, kompleksu B i beta-karotenu., minerałów, enzymów i chlorofilu, stanowi ona teraz obfite źródło enzymów. Enzymy są z natury katalizatorami, substancjami wywołującymi setki tysięcy procesów biochemicznych w organizmie. Enzymy są niezbędne dla dobrego zdrowia i umożliwiają każdy proces biochemiczny. Mózg, układ nerwowy, układ naczyniowy, regeneracja komórek, wzrost, odporność, układ pokarmowy i wszystkie ważne narządy (wątroba, nerki, serce i płuca) zależą od enzymów, aby prawidłowo funkcjonować.
  • mają mniejszą zawartość tłuszczu, ponieważ proces kiełkowania wykorzystuje tłuszcz z nasion do rozpoczęcia procesu wzrostu – zmniejszając w ten sposób tłuszcz przechowywany w nasionach.
  • Skiełkowane nasiona służą również jako doskonały pokarm w odchowie i odsadzaniu piskląt, ponieważ zmiękczona skorupa jest łatwiejsza do złamania przez pisklęta i przyzwyczaja je do tekstury nasion.

Jakie rośliny do kiełkowania?

  1. Proso
  2. Komosa ryżowa
  3. Amarant
  4. Owies
  5. Jęczmień bez łuskowy
  6. Orkisz
  7. Miłka abisyńska
  8. Brązowy ryż
  9. Dziki ryż
  10. Gryka
  11. Groch
  12. Ciecierzyca
  13. Soczewica
  14. Pestki dyni
  15. Kasza jaglana
  16. Pszenica
  17. Kozieradka
  18. Rzodkiew
  19. Fasola mung
  20. Lucerna
  21. Brokuły
  22. Słonecznik paskowy
  23. Czerwona koniczyna

PRODUKTY KTÓRYCH NIE WOLNO PODAWAĆ PTAKOM DO JEDZENIA

CZEKOLADA

Teobromina i kofeina, które są klasyfikowane jako metyloksantyny, mogą powodować nadpobudliwość, przyspieszenie akcji serca, drżenie, prawdopodobnie drgawki i potencjalnie śmierć u zwierząt domowych, jeśli zostaną spożyte w toksycznej dawce. Z reguły im ciemniejsza i bardziej gorzka czekolada, tym bardziej potencjalnie toksyczna dla Twojego zwierzaka.

AWOKADO

Wszystkie części rośliny awokado zawierają persynę, grzybobójczą toksynę, która według doniesień jest toksyną sercową dla ptaków. Po spożyciu przez ptaka substancja ta może spowodować uszkodzenie serca, trudności w oddychaniu, osłabienie, a nawet nagłą śmierć.  Uważa się, że małe ptaki, takie jak kanarki i papużki faliste, są bardziej podatne; jednak objawy kliniczne zaobserwowano także u innych gatunków ptaków. Objawy takie jak niewydolność oddechowa, pojawiają się zwykle 12 godzin po spożyciu, a śmierć może nastąpić w ciągu jednego do dwóch dni.

CEBULA I CZOSNEK

Cebula zawiera związki siarki, które po przeżuciu mogą podrażniać otwór gębowy i  przełyk powodując wrzody i mogą powodować pękanie czerwonych krwinek, co prowadzi do anemii. Czosnek zawiera allicynę, inną substancję chemiczną, która może powodować anemię i osłabienie u ptaków. 

PESTKI OWOCOWE

Chociaż jabłko jest dobre dla ptaków domowych, nasiona jabłka zawierają związku cyjankowego toksycznego dla serca. Zawsze należy je usunąć przed podaniem jabłka ptakowi. Pestki z wiśni, śliwek, moreli, nektarynek i brzoskwiń również zawierają cyjanek. Nasiona z innych produktów, takich jak winogrona, owoce cytrusowe, dynia, dynia, pomidory, melony, mango, granat i jagody, są bezpieczne do spożycia przez ptaki i można je bez obaw karmić.

KOFEINA

Kofeina może zwiększać tętno, wywoływać arytmie i nadpobudliwość, a nawet powodować zatrzymanie akcji serca u ptaków. 

SÓL

Nawet jeden słony chips lub precel może zaburzyć równowagę elektrolitów i płynów w maleńkim ciele ptaka, prowadząc do nadmiernego pragnienia, odwodnienia, niewydolności nerek i śmierci. 

ŻYWOKOST

Może powodować uszkodzenia wątroby.

PRODUKTY MLECZNE

Ptaki nie trawią laktozy w związku z tym może wystąpić biegunka.

Ser Mozzarella jest zdecydowanie najgorszym serem ze względu na wysoką ciągliwość w mozzarelli, ser ten ma bardzo duże ryzyko zatkania przewodu pokarmowego i śmierci w ciągu 48-72 godzin.

„Białe” sery często wywołują prowentryczne zapalenie żołądka z wtórnymi infekcjami bakteryjnymi / grzybiczymi.

Serek wiejski / ser feta również powodują ten zespół. Jeden odnotowany przypadek dotyczył ptaka z biegunką w wywiadzie od kilku miesięcy i wielokrotnym leczeniem bakteryjnego zapalenia jelit. W końcu ptak stał się ospały, anorektyczny i nie reagował na antybiotyki.

 

KSYLITOL

Ksylitol to sztuczny słodzik często stosowany w gumach bez cukru i wielu dietetycznych produktach spożywczych. Chociaż dokładne działanie tego substytutu cukru nie zostało zbadane u ptaków, wiadomo, że jego spożycie przez zwierzęta może powodować niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia), uszkodzenie wątroby i prawdopodobnie śmierć. Ponieważ ptaki mają szybszy metabolizm niż wiele innych gatunków zwierząt, prawdopodobnie będą bardziej wrażliwe na toksyczne działanie nawet niewielkich ilości tego sztucznego słodzika. 

GRZYBY

Grzyby mogą powodować zaburzenia trawienia u ptaków domowych. Niektóre części grzyba, w tym kapelusze i łodygi niektórych odmian, mogą wywoływać niewydolność wątroby.

CHLEB

chleb jest pełen węglowodanów. Tak, pomagają one ograniczyć głód ptaków, ale nie zapewniają żadnej wartości odżywczej. W zamian twój ptak jest pełny, ale nie ma już miejsca na żywność i składniki odżywcze, których potrzebuje, aby zachować zdrowie.

Większość pieczywa zawiera dużo soli, która jest wyjątkowo szkodliwa dla ptaków. Mówiąc dokładniej, zbyt dużo soli może zaburzyć równowagę elektrolitową. Skutkiem może być nadmierne pragnienie, odwodnienie, dysfunkcja nerek, a w ciężkich przypadkach śmierć.